6. Mee 1906, sizilianesch Bierger. Den Alessandro Cagno dréckt säin donnernden Itala mat vollem Gas an eng Hoernadelkurv, wéi hien op eemol géint eng niddreg Steenmauer trëfft . Säin Auto dréint sech spektakulär dräimol, ier en an enger Stëbswollek hält. D'Zuschauer lafen eraus, iwwerzeegt, datt si eng fëmmend Läich fannen. Mee nee! De Cagno kënnt aus sengem Kadaver eraus, stëbst säi Liederanzug of, setzt seng Kapp erëm op a seet roueg: "Gutt, ech mengen, ech hunn d'Grenz vun dëser Kurv fonnt." Deen Dag hat hien just den alleréischten Targa Florio gewonnen , e Rennen, dat dat verrécktest, geféierlechst a legendärst an der Geschicht vum Automobilsport sollt ginn.

{Diaen}

Dir denkt vläicht: "Bernard, ëm wat geet et dann mat där Targa Florio?" Gutt, meng Frënn, schnallt Iech un, well mir schwätze jo iwwer dat verrécktest Autorennen, dat jee erfonnt gouf . E Rennen, wou d'Piloten mat 200 km/h a 600-Päerdsstäerkten Autoen duerch sizilianesch Dierfer gefuer sinn, wou d'Zuschauer wuertwiertlech op der Strooss souzen, an wou ee Pilot amplaz vun der Jongfra Maria triumphierend gedroe gouf. Ech schwieren, et ass wouer!

De verréckten Aristokrat, deen alles erfonnt huet

Eis Geschicht fänkt mam Vincenzo Florio Jr. un, engem sizilianeschen Aristokrat, deen 1883 an enger Famill gebuer gouf , déi am Fong a Gold gerullt ass. Ech schwätze vun enger Dynastie vun Entrepreneuren, déi Fabriken, Minnen, Wéngerten... Kuerz gesot, dat Ganzt haten. Mä de Vincenzo huet sech net ëm d'Familljeräich gekëmmert. Seng Passioun waren déi hällesch Maschinnen, déi Autoen genannt ginn .

Kënnt Dir Iech d'Ära virstellen? Am Joer 1900 war en Auto ze hunn, wéi haut e Raumschëff ze hunn. An dëse Mann huet sech net domat zefridde ginn, nëmmen een ze fueren, hie wollt déi spektakulärst Course vun der Welt organiséieren . Also huet hien am Joer 1900 d'Coppa Florio gestart. Mee dat war net genuch fir hien. Nee, Vincenzo, hie wollt méi grouss denken, vill méi grouss.

Säin verréckten Dram? Eng Streck an de sizilianesche Bierger ze kreéieren , wou d'Stroosse sou schlängelnd sinn, datt een sech haut souguer mat engem GPS verléiere kann. An de 6. Mee 1906 huet hien seng verréckt Visioun Realitéit gemaach: den éischten Targa Florio war gebuer.

148 Kilometer, déi dräimol zréckgeluecht musse ginn, a Bierger, wou souguer Geessen zécken, ze driwwer ze goen. Den Alessandro Cagno huet dës éischt Editioun um Steier vu sengem Itala gewonnen , an als Belounung krut hien eng prächteg Bronzeplack, déi vum René Lalique gravéiert war. Jo, dee selwechte Lalique, deen haut deier Vasen hierstellt!

De Circuit vun der Häll

Mä waart, den verrécktesten Deel kënnt nach. Dëse Circuit, deen de Vincenzo sech virgestallt hat, wier wuertwiertlech d'Häll op der Äerd fir d'Piloten . Hei sinn e puer Zuelen, déi Iech hëllefen, d'Ausmooss vum Wahnsinn ze verstoen:

Bal 2.000 Kéieren pro Ronn . Dir hutt richteg héieren, ZWEEDAUSEND Kéieren! Fir Iech eng Iddi ze ginn, den Nürburgring, deen och "déi Gréng Häll" genannt gëtt, huet "nëmmen" 180. Dat sinn 18 bis 23 Kéieren pro Meil, oder am Duerchschnëtt eng Kéier all dräi Sekonnen.

Méi wéi 1100 Héichtenmeter, Biergstroossen, déi sech wéi Spaghetti schlängelen, an dat alles wärend een duerch Dierfer geet, wou d'Awunner hir Still erausgeholl hunn, fir dësen hällesche Rennween ze kucken, wéi se laanscht fueren . Ech soen den Hutt of virun dëse Piloten, well dës Streck ze léieren huet mindestens 60 Trainingsronnen erfuerdert. A rodt emol? Dir musst am ëffentleche Verkéier trainéieren , tëscht Wonnen, Ieselen an Awunner, déi hiert Geschäft gemaach hunn!

Helden a Legenden

Okay, elo wou mir d'Kuliss fir de Wahnsinn virbereet hunn, schwätze mer iwwer d'Piloten, déi de Courage haten, sech géint dëse Monster vun enger Circuit ze stellen. An do, meng Frënn, kommen mir an déi grouss Liga .

Felice Nazzaro, Tazio Nuvolari, Achille Varzi... Dës Nimm sinn fir eis Autosbegeeschtert den Equivalent vun den olympesche Götter. Mee et gëtt eng Anekdot, déi mech besonnesch opgefall ass, an dat betrëfft eng gewëss Eliska Junkova am Joer 1928 .

Dës tschechesch Pilotin, déi de Spëtznumm "Kinnigin vum Rad" krut, huet sech op hir Course sou virbereet, datt eis modern Piloten ausgesinn hätten, wéi Amateuren. Si ass de ganze Circuit gelaf , Kilometer fir Kilometer, a markéiert Landmarken mat Kräid op Maueren a Beem. An an der zweeter Ronn vum Rennen hat si sech a Féierung fonnt! Déi männlech Piloten ware sou panesch, datt si et "ondenkbar fonnt hunn, vun enger Fra geschloe ze ginn".

Mä hey, wat mech am meeschten un dëser Geschicht amuséiert ass, datt d'Eliska alles erausfonnt hat: um Targa Florio huet d'Gehir méi gezielt wéi d'Kraaft . An éierlech gesot, Respekt, Madame!

D'Arrivée vun der moderner Zäit

1955 gouf den Targa Florio offiziell eng Ronn vun der Weltmeeschterschaft am Sportwagen-Beräich. Op deem selwechten Niveau wéi d'24 Stonne vu Le Mans, kënnt Dir Iech dat virstellen? An duerno koumen Legenden wéi de Stirling Moss, de Juan Manuel Fangio, de Giuseppe Farina a méi.

Mä et gouf eng Mark, déi dës Ära besonnesch markéiere sollt: Porsche . Tëscht 1956 an 1973 sollten si 11 Victoiren erzielen! Et huet 1956 mam Umberto Maglioli um Steier vun engem 550 A Spyder ugefaangen, an et huet 1973 mat Stil mam van Lennep a Müller an engem 911 RSR opgehalen.

Iwwregens, eng witzeg kleng Anekdot: et war als Éier un dës Victoiren, datt Porsche seng Versioun vum 911 "Targa" genannt huet . Kuckt, déi charakteristesch kleng Sécherheetsstang iwwer dem Kapp? Et ass eng direkt Uspillung op den Targa Florio. Klassesch, oder?

Nino Vaccarella, Kinnek vu Sizilien

Mee wann ech Iech dee bekanntste Pilot vum Targa Florio erzielen misst, dann wier et ouni Zweiwel den Nino Vaccarella . Dëse Sizilianer, gebuer 1933, ass wuertwiertlech fir dëst Rennen gebuer. Hie huet et dräimol gewonnen: 1965, 1971 an 1975.

An hei hunn ech eng absolut fantastesch Anekdot ze erzielen. No sengem éischte Victoire am Joer 1965 ass den Nino zu Collesano ukomm, wärend enger reliéiser Prozession fir d'Fest vun eiser Léiffra . D'Awunner hunn hien erkannt, a wësst Dir wat se gemaach hunn? Si hunn d'Statu vun der Jongfra Maria op de Buedem gestallt an den Nino triumphierend an d'Gemengenhaus gedroen!

Den aarme Nino war sou verlegen, datt hien sech duerno beim Hellege entschëllege wollt. Mee hey, wann ee jiddwer Eck vum Circuit auswenneg kennt a vun doheem fiert, gëtt ee sécherlech eng lokal Legend . Tatsächlech kann een och haut nach "Viva Nino"-Opschrëften op der Streck vum ale Targa Florio gesinn.

Dëse Mann war am Alldag e Léierer, awer Sonndes huet hie sech an e legendäre Chauffer verwandelt, deen dës 72 Kilometer pure Freed 11 Mol, oder am Ganzen 792 Kilometer, ze zähmen huet . Eng Duerchschnëttsvitesse vun 122,5 km/h am Joer 1972, op sou enger Streck! Kënnt Dir Iech dat virstellen?

D'Gëllent Zäitalter an de wuessende Wahnsinn

Gutt, elo komme mir an den 60er an 70er Joren, an den Targa Florio gëtt wuertwiertlech zu engem verréckten Rennen . Ech mengen, stellt Iech d'Szen vir: 600-Päerd-Ferrari 512S, déi duerch kleng sizilianesch Dierfer rasen, mat Zuschauer, déi op Still nieft der Strooss sëtzen, oder souguer drop!

Och wann ech en Autobegeeschterten sinn, ware mir all Kéier, wou mir do gefuer sinn, ganz no bei enger Katastroph . Den éisträichesche Pilot Helmut Marko, deen net grad e Feigling war, huet d'Course als "total verréckt" beschriwwen.

An et ass wouer, datt wann een doriwwer nodenkt, et komplett verréckt war . Et gëtt héich performant Rennautoen, déi mat 200 km/h duerch Dierfer fueren, wou d'Groussmamm Giuseppina akafe geet, wou d'Kanner Fussball um Platz spillen... Et war komplett verréckt, awer verdammt, et war spektakulär!

D'Anekdot vum Enzo Ferrari

Iwwregens, ech hunn eng lecker kleng Anekdot iwwer e gewëssen Enzo Ferrari am Joer 1919. Jo, de Papp vun der Mark fir steigerend Päerd! Deemools war hien nach e jonke Fuerer voller Ambitiounen.

An dëser Nokrichs-Editioun huet den Enzo d'Course fäerdeg gemaach, gouf awer net klasséiert . Firwat? Well hien op senger leschter Ronn vill Zäit verluer huet, nodeems hien zu Campofelice komplett blockéiert gouf vun enger riseger Masse Leit, déi komm waren, fir den fréiere Premierminister Orlando ze feieren, eng sizilianesch Figur am Gewënnerlager.

Stellt Iech d'Frustratioun vir! Dir fuert stonnelaang op engem vun de schwéiersten Strecken op der Welt, an dann gitt Dir wéinst engem politesche Stau disqualifizéiert . Sou eppes baut Charakter op!

Apropos italienesch Autoen aus där Ära, ech hunn eppes wat Iech kéint interesséieren. Ech hunn viru kuerzem e puer italienesch Bijouen aus den 1960er an 1970er Joren a meng Sammlung op bernardminiatures.fr bäigefüügt, dorënner Ferrarien an Alfa Romeoen aus där heroescher Ära. Dës kleng Wonner, am Moossstaf 1/43, fänken perfekt de Geescht vun dëse Rennween an, déi d'Geschicht vum Targa Florio markéiert hunn.

Weess de, eng vun dëse Miniaturen an den Hänn ze halen ass e bëssen ewéi déi verréckt Zäit nei ze erliewen, wéi Piloten modern Gladiatoren waren. Ech hunn iwwer 1500 Miniaturen op Lager, meeschtens am Moossstaf 1/43, an och wann ech nëmmen en klengen Händler sinn, deen dacks nëmmen een oder zwee vun all Modell huet, hunn ech e puer Bijouen, déi definitiv derwäert sinn, ze kucken.

D'Liwwerung ass gratis fir Bestellunge vun iwwer 75 € a Frankräich, an ech passen drop op, alles gutt mat Loftpolsterfolie anzepaken, well dës kleng Autoen einfach futti ginn. Kuckt Iech bernardminiatures.fr un, wann Dir interesséiert sidd!

Gutt, loosse mer zréck bei eis sizilianesch Schof kommen...

D'Enn vun enger Ära

1973 huet den Enn vun der Targa Florio als Weltmeeschterschaftsevenement markéiert . An leider war et kee glorräicht Enn. An deem Joer gouf et eng ongewéinlech Zuel vun Accidenter beim Rennen, dorënner zwee Doudesfäll.

Kuckt, mir konnten net weiderhin Autoen mat 600 Päerd duerch Dierfer fueren , wou d'Leit hir Still erausgezunn hunn, fir d'Autoen ze kucken, wéi wann se e Feierwierk géife kucken. Sécherheet gouf et einfach net.

An dann, loosst eis éierlech sinn, hunn sech d'Zäiten geännert . D'Rennsport gouf méi professionell, d'Strecken goufe méi sécher, an dëse sizilianesche Wahnsinn huet ugefaangen anachronistesch ze wierken. Et war schéin, et war verréckt, et war eenzegaarteg, awer et war eriwwer.

Déi lescht Weltmeeschterschaftsvictoire ass 1973 un de van Lennep a Müller um Steier vun hirem Porsche 911 RSR gaangen . Eng flott Manéier fir dëst Epos ofzeschléissen, mat der Mark, déi déi modern Geschicht vum Rennsport am meeschte geprägt hat.

E Vermächtnis, dat bestoe bleift

Mä hey, heescht dat, datt den Targa Florio komplett verschwonne ass? Nee! Zënter 1978 gëtt en a Rallyeform weidergefouert, e bësse manner spektakulär, awer ëmmer nach genee sou technesch.

An dann lieft de Geescht vum Targa Florio an der Fantasie vun den Enthusiasten weider . Gedenkfeierlechkeeten fannen reegelméisseg op Sizilien statt, a gleeft mir, d'Emotioun ass nach ëmmer sou staark wéi jee, wann een op dëse legendäre Stroosse reest.

Ech hat virun e puer Joer d'Geleeënheet, op engem Deel vun der aler Streck ze fueren, an et huet sech verdammt beweegt ! Och wann een an engem modernen Auto fiert, fillt een sech wéi op hellegem Autobuedem.

D'Ierfschaft vun enger Legend

Also, wat bleift vun dësem verréckten sizilianeschen Abenteuer iwwreg? Als éischt, onvergiesslech Erënnerungen fir all déi, déi d'Gléck haten, et ze erliewen oder ze gesinn. Geschichten iwwer Courage, Passioun a Selbstverbesserung.

Den Targa Florio war vill méi wéi just eng Autorennen . Et war eng Destillatioun vun allem, wat d'Häerzer vun den Enthusiasten méi séier schloe léisst: Gefor, schéi Landschaften, Technologie, pure Emotiounen.

Dës Chauffeuren, déi wahnsinneg Risiken agaange sinn, dës Autoen, déi d'Grenze vun der Mechanik iwwerfuerdert hunn, dës Zuschauer, déi all Kéier erlieft hunn, wéi wann se am Auto wieren ... All dat ass d'Essenz vun deem, wat den Auto zu där Zäit war.

Haut, wa mir eis ultra-sécher Rennen, eis desinfizéiert Strecken, eis Piloten an hiren High-Tech-Usätz gesinn, kënne mir net anescht, wéi e bëssen nostalgesch ze sinn fir déi Zäit, wou alles méiglech war .

Ma, setzt mir keng Wierder an de Mond! Ech bedaueren de Fortschrëtt an der Sécherheet guer net , wäit dovun ewech. Mee mir mussen erkennen, datt dëse sizilianesche Wahnsinn eppes Besonnesches hat, eppes wat een ni méi gesi wäert.

De Vincenzo Florio, wéi hien sech säi Rennen am Joer 1906 virgestallt huet, hat sécherlech keng Ahnung, datt hien eng Legend geschaf huet . Eng Legend, déi d'Geschicht vum Automobil fir d'Éiwegkeet markéiere géif, déi Generatioune vu Chauffeuren an Enthusiasten inspiréiere géif.

An ech, als passionéierte Mënsch, kann nëmme mäin Hutt leeën virun all dëse prächtege Verréckten, déi déi schéinste Säite vun dësem sizilianeschen Epos geschriwwen hunn. Vum Alessandro Cagno am Joer 1906 bis zum van Lennep a Müller am Joer 1973, iwwer all déi aner Helden vun dësem aussergewéinleche mënschlechen Abenteuer.

Den Targa Florio, meng Frënn, war wierklech dat gëllent Zäitalter vum Automobil . Eng Zäit, wou Autoen eng Séil haten, wou Chauffeuren Helden waren, a wou all Course en mënschlecht Abenteuer war. Eng Ära, déi eis kleng Miniaturen et eis erlaben, bescheiden an eise Wunnzëmmeren erëm zum Liewen ze erwecken.

Well schlussendlech ass dat d'Magie vun eiser Passioun: dës kleng Objeten, déi eis erëm mat de groussen Epen aus der Vergaangenheet verbannen . Also, déi nächst Kéier wann Dir eng Miniatur an den Hänn hält, denkt un all déi Chauffeuren, déi hiert Liewen op de sizilianesche Stroossen fir eis Freed an eis Emotiounen riskéiert hunn.

Ciao bella Targa Florio, a laang lieft den Nino!