Stel je even voor dat je miljonair bent in de jaren twintig. Je staat voor de mooiste autogarage ter wereld, in Molsheim, Elzas. En daar, achter een deur versierd met vergulde sculpturen, presenteert een man met een onberispelijke snor je wat hij "een rijdend kunstwerk" noemt. Hij zegt: "Niets is te mooi, niets is te duur", en laat je een auto zien die zo perfect is dat hij eruitziet alsof hij door een beeldhouwer uit een blok metaal is gesneden. Welkom in de wereld van Ettore Bugatti, de man die de auto tot kunst transformeerde.
{dia's}
Maar wees gewaarschuwd, dit verhaal gaat veel verder dan een simpel succesverhaal van een ondernemer. Het is het epische verhaal van een autodidactisch genie dat de auto-industrie revolutioneerde , van een vader die zijn zoon zijn talent zag erven voordat hij hem tragisch verloor, en van een merk dat decennialang absolute uitmuntendheid belichaamde. En geloof me, als ik zeg dat deze familie kunst in het bloed had, dan bedoel ik niet zomaar iets.
De artistieke wortels van een toekomstig genie
Het is 1881 in Milaan en Ettore Bugatti wordt geboren in wat je de ultieme Italiaanse kunstenaarsfamilie zou kunnen noemen. Zijn vader, Carlo Bugatti, is geen doorsnee man – hij is een gerenommeerd beeldhouwer en meubelmaker die meubels maakt die zo extravagant zijn dat verzamelaars er nog steeds van kwijlen. Zijn broer, Rembrandt? Een gerenommeerd dierenbeeldhouwer. Als ik dat zie, denk ik dat kunst, voor de Bugatti's, echt genetisch bepaald was.
Maar Ettore zou een andere weg inslaan. Als tiener was hij al geïnteresseerd in mechanica. Geen ingenieursopleiding, geen prestigieuze school – gewoon een kind dat in de werkplaats van zijn vader aan gemotoriseerde driewielers sleutelde. En je merkt nu al dat er iets bijzonders aan deze man is. Hij begrijpt instinctief hoe dingen werken, alsof de wetten van de mechanica rechtstreeks tot hem spreken.
Wil je bewijs van zijn vroegrijpe genialiteit? In 1903, op slechts 22-jarige leeftijd, ontwierp hij een revolutionaire auto voor de race Parijs-Madrid. Zijn idee? De coureur en monteurs helemaal onderaan het chassis plaatsen om het zwaartepunt en de aerodynamica te verbeteren. Een idee dat zo visionair was dat de organisatoren hem niet lieten deelnemen – ze vonden dat de stoelen hoger moesten! Ik kan me de frustratie van de jonge Ettore voorstellen... Deze innovatie zou pas decennia later door de raceauto-industrie worden begrepen en omarmd.
De leerjaren: van De Dietrich tot Deutz
Nou ja, genialiteit is geweldig, maar je moet het wel kunnen uiten. Tussen 1902 en 1909 leerde Ettore het vak bij verschillende fabrikanten. Eerst bij De Dietrich in de Elzas, waar zijn auto's werden verkocht onder de naam "De Dietrich, Licence Bugatti" - je merkt al dat hij een bijzondere touch had.
Daarna werkte hij twee jaar samen met Émile Mathis, voordat hij productiedirecteur werd bij Deutz in Keulen. En hier moet ik je iets heel geks vertellen : in al die jaren heeft Ettore patenten en technische innovaties verzameld. Hij heeft in zijn leven meer dan 1000 patenten aangevraagd! Automobielspullen natuurlijk, maar ook... een cilindrisch scheermes en een werphengel voor vissers. Ja, je hoort het goed.
Bekijk onze selectie van meer dan 1500 modellen. Blader door onze verschillende categorieën: Franse auto's, buitenlandse auto's, sport- en racewagens, professionele voertuigen en per tijdperk.
